„Ekologiczny” Modularny Smartfon

ByPiotr Mędrzycki

„Ekologiczny” Modularny Smartfon

Wiadomo nie od dziś, że elektro-śmieci stanowią poważny problem do rozwiązania. W działaniach  Basel Area Network (BAN), pozarządowej organizacji z USA, zajmującej się zwalczaniem nielegalnego i niesprawiedliwego gloalnego handlu toksycznymi odpadami, toksycznymi technologiami i toksycznymi produktami, odpady elektroniczne stanowią, poza odpadami z procesów technologicznych oraz np. wrakami statków,  jeden z najbardziej problematycznych toxic wastes na świecie. Mogą być również źródłem do odzysku surowców, m.in. miedzi, złota, srebra, palladu i platyny, ale znów – bliżej nieokreślona część elektrośmieci nie jest poddawana recyklingowi w warunkach zapewniających bezpieczeństwo pracownikom i środowisku. Niekiedy są one eksportowane, w tym do Polski i innych krajów Europy Środkowo-Wschodniej, jak również do Afryki Północnej, Chin i Indonezji.

Na tym tle materiał który dziś znalazłem dzięki linkowi ze strony LinuxToday.com  daje cień nadziei na bardziej efektywną gospodarkę urządzeniami elektronicznymi. Chodzi o nową koncepcję modularnego smartfonu.

Jednym z najwcześniejszych protogonistów takich rozwiązań był młody holenerski designer Dave Hakkens, założyciel projektu Phoneblocks. Poniższe wideo na Youtube w ciągu pierwszych 24 godzin osiągnęło 1 000 000 odsłon! Do dziś ma ich… – sprawdźcie sami!

Dalsza historia potoczyła się wartkim strumieniem.

(c.d.n.)

Piotr M.

P.S. A swoją drogą, Google ma być jedynym producentem endoszkieletu, stanowiącego jednocześnie oparcie mechaniczne, inteligentne zasilanie i szynę wymiany danych. Pytanie, czy nie będzie samodzielnie komunikował z centralą :-)?

About the author

Piotr Mędrzycki editor

Urodzony na Warszawskim Mokotowie, wychowany wśród nieistniejących już pól, zmiennowilgotnych łąk i piaskowych muraw Rembertowa. Absolwent biologii środowiskowej na Uniwersytecie Warszawskim. 1996 - magisterium z ekologii parków miejskich w Ogrodzie Botanicznym UW. 2002 - doktorat z ekologii inwazji w Białowieskiej Stacji Geobotanicznej pod kierunkiem prof. dr hab. Janusza Falińskiego). Od 2002 - pracownik naukowo-dydaktyczny w Wyższej Szkole Ekologii i Zarządzania w Warszawie; prowadzi przedmioty: "Praktyka roślinoznawcza", "Rośliny zielne", "Dendrologia", "Fitosocjologia" "Ekologia ogólna", "Ekologia stosowana", "Urządzanie obiektów architektury krajobrazu". W latach 2004-2009 opiekun Koła Naukowego Stosowanej Ekologii Roślin, od 2009 - Pracowni Stosowanej Ekologii Roślin. Promotor kilkudziesięciu prac inżynierskich i magisterskich na kierunkach: architektura krajobrazu i ochrona środowiska. Pasje: ekologia, prywatne życie roślin, pedagogika i psychologia, antropologia filozoficzna, muzyka jazzowa, etniczna, polifoniczna, chóralna i liturgiczna do słuchania i do śpiewania. Prywatnie: mieszkaniec Bielan, szczęśliwy mąż i ojciec trójki dzieci.

Leave a Reply