Wspieraliśmy projekt, który zajął III miejsce w konkursie na zagospodarowanie Kopca Powstania Warszawskiego

Ecology in Science, Design and Life

Wspieraliśmy projekt, który zajął III miejsce w konkursie na zagospodarowanie Kopca Powstania Warszawskiego

W marcu 2019 roku Zarząd Zieleni m.st. Warszawy ogłosił konkurs na zagospodarowanie Kopca Powstania Warszawskiego wraz z otoczeniem w Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy. Jako konsultant wspierałem projekt konkursowy pracowni 22Architekci, który ostatecznie zajął 3 miejsce w konkursie.

Szczególną trudnością projektu był wymóg dostosowania projektu do wytycznych wynikających z akcji inwentaryzacyjnej BioBlitz, która została przeprowadzona 15-17 czerwca 2018 r. pod kierunkiem prof. Jerzego Romanowskiego z UKSW.

Liczne spotkania z zespołem projektowym przełożyły się na powstanie projektu rozwiązań ekologicznych.

Plansze składające się na nagrodzone prace można obejrzeć TUTAJ.

Plansza z rozwiązaniami ekologicznymi, które konsultowałem, ma numer 4.

Schemat ekologiczny

Główną ekologiczną ideą koncepcji było oparcie podziału przestrzennego parku na przejrzystych strefach funkcjonalnych, zarazem opartych o możliwości i potrzeby terenu, jak i oferujących określone formy i możliwości aktywności i wypoczynku. Od strony ekologicznej – każda ze stref miała zdefiniowane inne rodzaje roślinności i towarzyszących im gatunków zwierząt, oparte na idei szablonu siedliskowego, którymi były zbiorowiska roślinne Polski Środkowej. Powiązaniu ich w całość, oprócz układu komunikacyjnego, służyć miała ścieżka edukacyjna, pokazująca swoisty „Ekogradient”, wyjaśniająca aspekty historyczne, ekologiczne i architektoniczne miasta w przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.

Szablony siedliskowe w praktyce

Tereny u północnego podnóża kopca, droga prowadząca na szczyt oraz część szczytowa miały być przeznaczone na funkcje historyczne związane z upamiętnieniem Powstania Warszawskiego 1944r., w tym obiekty kubaturowe i tereny otwarte umożliwiające organizację spotkań, imprez i aktywności o charakterze edukacji historycznej.

Północno-wschodnie i południowo-zachodnie zbocza kopca miały tworzyć Strefę Krajobrazu Pierwotnego, przeznaczonego na rekreację w warunkach chłodnej i wilgotne oraz suchej i ciepłej roślinności leśnej i płatów ciepłolubnych muraw kserotermicznych w pobliżu szczytu. W strefie tej przewidziano zastosowanie trzech szablonów siedliskowych, opartych na roślinności leśnej.

Obszar wschodni – zawierający zbiorowiska murawowe, łąkowe, szuwarowe i wodne miały tworzyć Strefę Krajobrazu Półnaturalnego. Miały one służyć jako lokalna ostoja gatunków krajobrazu otwartego oraz miejsce bezpośredniego kontaktu z przyrodą oraz realizacji aktywości z zakresu edukacji przyrodniczej.

Sektor południowy – o charakterze luźnego parku przypominającego sawannę – miały tworzyć Strefę Krajobrazu Parkowego , służącego do wypoczynku biernego mieszkańców.

Obszar zachodni miały tworzyć Strefę Krajobrazu Zielonego Miasta, o nowoczesnym charakterze, przeznaczoną na aktywną rekreację.

Autorką wizualizacji szablonów siedliskowych jest mgr inż. arch. Agnieszka Turczyńska.

Zespołowi pracowni 22Architekci serdecznie gratuluję sukcesu i dziękuję za możliwość ciekawej współpracy.